20 φωτογραφίες που δείχνουν το πραγματικό τίμημα εξόρυξης του χρυσού

Η Υποσαχάρια Αφρική είναι το χειρότερο μέρος για να είσαι παιδί το 2015.

Από το 2012, ο φωτορεπόρτερ Matjaz Krivic έχει επισκεφτεί μεταλλωρύχους που εργάζονται στα μεταλλεία χρυσού του Bani στην Μπουρκίνα Φάσο.

Η HuffPost Greece επικοινώνησε με τον Krivic ο οποίος μέσα από τις φωτογραφίες του μας μεταφέρει σε ένα από τα πλέον επικίνδυνα μεταλλεία εξόρυξης χρυσού όπου παιδιά, γυναίκες και άνδρες εργάζονται νυχθημερόν για να επιβιώσουν.

Πόσες φορές επισκέφθηκες την περιοχή;

Τους συνάντησα για πρώτη φορά το 2012, ενώ διέσχιζα τη Δυτική Αφρική με το φορτηγό μου. Βρήκα τη ζωή τους ενδιαφέρουσα, τον αγώνα τους, την αφοσίωσή τους και τη γενναιοδωρία τους. Γίναμε φίλοι και έμεινα εκεί για μια εβδομάδα. Στη συνέχεια τους επέστρεψα το 2014 για τρεις εβδομάδες και για άλλες δυο το 2015. Είμαστε ακόμα σε επαφή και σκοπεύω να πάω ξανά τον προσεχή Νοέμβριο.

Ποια ήταν η ιδέα που σε οδήγησε σε αυτό το φωτογραφικό πρότζεκτ;

Η εξόρυξη είναι μια οικογενειακή επιχείρηση. Όλοι εργάζονται εκεί, νέοι από 8 ετών αλλά και μεγαλύτεροι σε ηλικία. Περίπου 15.000 ανθρακωρύχοι εργάζονται στην περιοχή ακριβώς γύρω από το Bani. Το ένα τρίτο από αυτούς είναι παιδιά. Οι περισσότεροι δεν έχουν πάει ποτέ στο σχολείο. Για πολλούς από αυτούς, τα ορυχεία είναι το μόνο τους σπίτι. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας εκτιμά ότι η εξόρυξη είναι μία από τις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν άμεσοι κίνδυνοι αλλά και μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας. Υπάρχει έκθεση στη σκόνη, τις τοξικές χημικές ουσίες και τα βαρέα μέταλλα πάνω από την κοπιαστική χειρωνακτική εργασία. Μερικά παιδιά είναι ηλικίας 8 ετών και εργάζονται σε μεγάλο βαθμό κάθε μέρα όλη μέρα.

Νομίζω ότι ο τίτλος "Digging the Future"- "Σκάβοντας το Μέλλον" μιλά από μόνος του. Χωρίς κανένα πραγματικό μέλλον μπροστά τους, οι άνθρωποι κάνουν ότι μπορούν για να αποδράσουν από τη μοίρα τους.

Πως είναι η μέρα τους;

Ξυπνάνε όταν ανατείλει ο ήλιος και αμέσως αρχίζουν να εργάζονται. Οι άνδρες και τα αγόρια μπαίνουν στους λάκκους και αρχίζουν να σκάβουν. Οι γυναίκες και τα κορίτσια παραμένουν στην επιφάνεια και σπάνε πέτρες. Υπάρχει μόνο ένα διάλειμμα, συνήθως γύρω στη 1 το μεσημέρι, και η ομάδα συγκεντρώνεται για το μεσημεριανό γεύμα. Μετά, συνεχίζουν να εργάζονται μέχρι να πέσει ο ήλιος. Τις περισσότερες φορές τα αγόρια δουλεύουν μέσα στη νύχτα, όταν ο αέρας είναι πιο δροσερός.

Ορισμένα ορυχεία στην περιοχή του GorkaJi βρίσκονται σε βάθος 70 μέτρων. Πήγα σε ένα που είχε βάθος 62 μέτρα και είδα πέντε αγόρια σιωπηλά να σπάνε το βράχο ξαπλωμένα μέσα στο νερό. Το έκαναν για 11 ώρες και στη συνέχεια ήρθε μια άλλη ομάδα παιδιών.

Υπάρχουν πολλά παραδοσιακά χρυσωρυχεία στην περιοχή του χωριού Bani: Djuga, Gangaol, Gorkaji, είναι μερικά από αυτά. Η πλειοψηφία των ανθρακωρύχων δεν είναι από τη γύρω περιοχή. Το κράτος δίνει στους ανθρώπους παροχές για να σκάψουν και να εντοπίσουν χρυσό.

Έτσι υπάρχουν ολόκληρες οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένοι, γυναίκες και άνδρες διάσπαρτοι στα μεταλλεία σε όλη τη χώρα. Μερικοί έρχονται και από τις γειτονικές χώρες.

Οι γυναίκες συνήθως σκάβουν για χρυσό στην επιφάνεια, στη συνέχεια, σπάνε πέτρες προσπαθώντας μέσα σε αυτές να βρουν χρυσό. Τα μεγάλα αγόρια πάνε στα ορυχεία για να σκάψουν.

  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivizc
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic
  • Matjaz Krivic

  • Πηγή : http://www.huffingtonpost.gr/


Οικολογική καταστροφή λόγω κατάρρευσης φράγματος τελμάτων σε εκμετάλλευση χρυσού

Οικολογική καταστροφή λόγω κατάρρευσης φράγματος τελμάτων σε εκμετάλλευση χαλκού+χρυσού. Όχι, δεν έγινε στις Σκουριές.

alt

Η επεξεργασία κοιτασμάτων χαλκού+χρυσού χρειάζεται μεγάλων διαστάσεων δεξαμενές καθίζησης των τελμάτων που δημιουργούνται. Οι δεξαμενές αυτές δημιουργούνται με τεχνητά φράγματα, τα οποία ενίοτε αστοχούν κιόλας, προκαλώντας οικολογική καταστροφή. Φυσικά και το ατύχημα, στο οποίο αναφερόμαστε σήμερα, δεν θα μπορούσε να έχει συμβεί στις Σκουριές Χαλκιδικής, εκεί ακόμα στήνεται η επένδυση και, προς το παρόν, έχουν προκύψει άλλου είδους θέματα,"ελληνικού" τύπου.

Τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας ένα τέτοιο περιστατικό σημειώθηκε στο Δυτικό Καναδά, στην περιοχή Cariboo της Βρετανικής Κολομβίας (British Columbia), καθώς έσπασε το φράγμα στο μεταλλείο Mount Polley, της εταιρείας Imperial Metals. Υπολογίζεται ότι περίπου 10 εκατομμύρια κυβικά μέτρα μολυσμένου νερού και 4,5εκατομμύρια κυβικά μέτρα τοξικής λάσπης κατέληξαν στη διπλανή λίμνη Polley, από εκεί στο ρέμα Hazeltine Creek και τελικά στη μεγάλη λίμνη Quesnel, κοντά στην πόλη Likely, σε μια απ' τις χειρότερες περιβαλλοντικές καταστροφές που έπληξαν ποτέ την περιοχή. Το ρέμα ...
διαπλατύνθηκε από 1,2 σε 46μ. και η λίμνη γέμισε παρασυρμένα δέντρα. Τη σχετική είδηση μπορείτε να δείτε στον Καναδικό τύπο, μαζίμε πολλές φωτογραφίες και από αέρος βίντεο της καταστροφής. Αν ωστόσο έχετε υπομονή, ήδη έχει ανεβεί στο Youtube εξαιρετικά εκτεταμένο βίντεο, διάρκειας 37 λεπτών, που μπορείτε να δείτε πιο κάτω.




Το φράγμα έσπασε "για άγνωστο λόγο", σύμφωνα με την Imperial Metals, η μετοχή της οποίας κατρακύλησε την επόμενη μέρα στο Χρηματιστήριο του Τορόντο κατά 42%: ένας αναλυτής εκτίμησε το κόστος των έργων αποκατάστασης στα 200 εκατ. δολάρια, και τις αποζημιώσεις σε περίπου άλλα τόσα, (προφανώς "δια πυροβολισμού", αφού ακόμα είναι πολύ νωρίς και η κατάσταση δεν έχει σταθεροποιηθεί). Τα ποσά αυτά αντιστοιχούν σε πάνω από τη μισή κεφαλαιοποίηση της εταιρείας, που ήταν 763,7 εκατ. δολάρια. Το συγκρότημα του Mount Polley έδινε στην εταιρεία το 83% των κερδών. Οι ρεπόρτερ που πήγαν στις 5/8 στα γραφεία της εταιρείας τα βρήκαν κλειστά, με μια λιτή ανακοίνωση για το συμβάν κολλημένη στην πόρτα.

alt
Σύμφωνα με την εταιρεία τα τέλματα έχουν ελαφρώς αλκαλικό pH, περί το 8,5 και δεν είναι όξινα. Οι τοπικές αρχές ωστόσο κήρυξαν την περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εξέδωσαν απαγόρευση χρήσης νερού, απομάκρυναν κατασκηνωτές κι έθεσαν προθεσμία στην εταιρεία να διορθώσει άμεσα το φράγμα, προκειμένου να σταματήσει η διαρροή λάσπης προς το λιμναίο σύστημα της περιοχής. Ο Υπουργός Μεταλλείων βρέθηκε αμέσως επιτόπου και 3 μέρες μετά επισκέφθηκε το Likely και η τοπική Πρωθυπουργός. Η εταιρεία πρέπει να δώσει άμεσα, σε δυο μέρες, εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και σχέδιο καθαρισμού της περιοχής και να ετοιμάσει μέχρι 15 Αυγούστου ένα πιο λεπτομερές σχέδιο. Υπάρχει ανησυχία για το πώς θα επηρεαστεί ένα είδος κόκκινου σολωμού, που ανεβαίνει στα ποτάμια της περιοχής και ήδη αναφέρθηκαν θάνατοι ψαριώνΤα πρώτα τεστ έδειξαν ότι δεν υπήρξε πρόβλημα στην ποιότητα του πόσιμου νερού της περιοχής, ωστόσο η απαγόρευση χρήσης νερού εξακολουθεί να είναι σε ισχύ μέχρι να γίνουν περαιτέρω έλεγχοι. Η λάσπη έφραξε ένα ρέμα φυσικής απορροής της λίμνης Polley προς τη λίμνη Quesnel, με αποτέλεσμα την άνοδο της στάθμης της λίμνης Polley κατά δύο μέτρα, με κίνδυνο πλέον για διάρρηξη σε άλλη περιοχή και απότομη εκτόνωση ρυπασμένου νερού.

Οι αναρτήσεις μας βρίσκονται και στο Facebook, στη διεύθυνσηGreeklignite! Πατήστε «Μου αρέσει» (Like) στη σελίδα μας, για να έχετε πιο άμεση ενημέρωση!

Τέτοιες δεξαμενές τελμάτων περιέχουν λεπτομερώς σπασμένα πετρώματα και υπολείματα χημικών, από την κατεργασία για την απόληψη των χρήσιμων συστατικών. Μαζί με το χαλκό και το χρυσό είναι φυσιολογικό να συνυπάρχουν στο μετάλλευμα και αρσενικό, κοβάλτιο, υδράργυρος, νικέλιο, αντιμόνιο, κάδμιο, μόλυβδος, ψευδάργυρος, μαγγάνιο, φώσφορος, βανάδιο και σελήνιο: αυτά είναι τα μέταλλα που ανέφερε η Imperial Metals για το 2013. Τα μέταλλα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικό να συναντώνται και στην επιφάνεια του εδάφους διάφορων ανεκμετάλλευτων περιοχών σε όλο τον πλανήτη -και στην Ελλάδα-, δεν βρίσκονται μόνο στο υπέδαφος. Όποια κι αν είναι πάντως η αιτία αστοχίας του φράγματος, βάζει την εκμετάλλευση τέτοιων κοιτασμάτων σε μπελάδες παγκοσμίως κι ενισχύει τη φωνή όσων αντιδρούν. Στο συγκεκριμένο ατύχημα το πρόβλημα δεν είναι τόσο τα χημικά, όσο η λάσπη με τα βαρέα μέταλλα, που έχει γεμίσει το βυθό στο ρέμα και τις λίμνες κι είναι πολύ δύσκολο να καθαριστεί.

Αυτού του τύπου τα φράγματα τελμάτων δεν μπορούν να θεωρούνται ως μόνιμες κλειστές δεξαμενές, καθώς σταδιακά δέχονται και νερά της βροχής και γεμίζουν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται υπερχείλιση. Περιστασιακά θα πρέπει να υπάρχει άντληση ή απορροή νερών για ανακούφιση των φραγμάτων, οπότε μπαίνει θέμα που θα διατεθεί το αντλούμενο ή απορρέον νερό και τι ποιότητας είναι. Η Imperial Metalsείχε ζητήσει το 2009 να διαθέτει ετησίως 1,4 εκατ. κυβικά μέτρα κατεργασμένου νερού στο ρέμα Hazeltine Creek. Της δόθηκε άδεια να διαθέτει ποσότητες που αντιστοιχούν στο 35% της ημερήσιας απορροής του ρέματος κι επανήλθε με νέα αίτηση, για διάθεση 3 εκατ. κυβικών μέτρων κατεργασμένου νερού, η οποία ήταν υπό εξέταση στο Υπουργείο.

Σε κάθε περίπτωση, αυτού του τύπου τα ατυχήματα με τα φράγματα είναι σαν τα ατυχήματα με τα αεροπλάνα: κάποια αεροπλάνα πέφτουν κάπου-κάπου, αλλά αυτά που δεν πέφτουν είναι πολύ περισσότερα, ο κόσμος τα εμπιστεύεται και πετάει παντού στον πλανήτη. Το ίδιο συμβαίνει και με τα φράγματα τελμάτων, κάποια αστοχούν, αλλά τα πιο πολλά όχι. Πρέπει λοιπόν να μελετώνται τα χαρακτηριστικά των ατυχημάτων, ώστε να ενισχύονται οι προδιαγραφές ασφαλείας των υπολοίπων ανά τον κόσμο. Δεδομένου ότι και στις Σκουριές της Χαλκιδικής, εξ όσων είναι γνωστά, θα κατασκευαστούν κάποια παρόμοια φράγματα τελμάτων, στα ρέματα Καρατζά & Λοτσάνικου, θα πρέπει οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ και η Επιθεώρηση Μεταλλείων Βόρειας Ελλάδας να μελετήσουν πολύ σοβαρά τι έγινε στον Καναδά και να ενισχύσουν, αν χρειάζεται, τα μέτρα ασφαλείας. Η περιοχή όπου έγινε το ατύχημα στη Βρετανική Κολομβία είναι  αραιοκατοικημένη, δασώδης, οι επιδράσεις πλήττουν κυρίως την άγρια ζωή. Η Χαλκιδική ωστόσο είναι κορυφαίος τουριστικός προορισμός και δεν επιδέχεται βιομηχανικά ατυχήματα.

Πηγή : http://greeklignite.blogspot.gr

Γεωθερμία σε 4 νησιά από τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες (και στη Μήλο) το Α' εξάμηνο του 14

altΤην αξιοποίηση και εκμετάλλευση των τεσσάρων γεωθερμικών πεδίων στην Κίμωλο, τη Λέσβο, τη Μήλο και τη Νίσυρος έχει θέσει ως στόχο για το 2014 η διοίκηση της ΔΕΗ Ανανεώσιμες.

Ο χρηματοοικονομικός σύμβουλος ετοιμάζει τα τεύχη δημοπράτησης, έτσι ώστε μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους να δημοσιευθεί η προκήρυξη για την επιλογή στρατηγικού επενδυτή.

Η αρχή θα γίνει με τη Νίσυρο και τη Λέσβο όπου οι τοπικές κοινωνίες έχουν ευνοϊκή αντιμετώπιση για την αξιοποίηση του γεωθερμικού πλούτου των συγκεκριμένων νησιών. Ειδικά στη Νίσυρο, όπου η γεωθερμική ενέργεια θα αξιοποιηθεί μεταξύ άλλων και για την αφαλάτωση νερού και γεωργικές εφαρμογές, υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από τους κατοίκους.

Οι προδιαγραφές των επενδύσεων είναι οι πλέον σύγχρονες τεχνολογικά και περιλαμβάνουν γεωτρήσεις που θα μεταφέρουν απ' τη γη το γεωθερμικό ρευστό άλλες γεωτρήσεις που θα το επιστρέφουν αφού προηγουμένως απ' τη θερμότητά του παραχθεί ηλεκτρική ενέργεια.

«Πρόκειται για τις πλέον σύγχρονες μεθόδους που εφαρμόζονται παγκόσμια για την εκμετάλλευση της γεωθερμίας και ήδη χρησιμοποιείται με άψογα αποτελέσματα σε πολλά κράτη», αναφέρουν αρμόδια στελέχη τονίζοντας πως η λειτουργία των μονάδων θα στηρίζεται αποκλειστικά στο σύστημα της ολικής επαναεισαγωγής του ρευστού, με εναλλάκτη θερμότητας, μέθοδος που διασφαλίζει μηδενική ρύπανση και κατ' επέκταση καμία απολύτως επιβάρυνση για το περιβάλλον.

Προαπαιτούμενο για το στρατηγικό επενδυτή είναι να έχει πραγματοποιήσει αντίστοιχα μεγάλα έργα. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να προσέλθουν στο σχετικό διαγωνισμό μεγάλες ξένες εταιρείες του κλάδου.

alt 

Πηγή : econews.gr


Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές .

Άλλη μια καναδική εταιρεία χρεωκόπησε και άφησε πίσω της τοξικά απόβλητα

altΆλλη μια καναδική εξορυκτική εταιρεία (Buffalo Gold Ltd) χρεωκόπησε και άφησε πίσω τα τοξικά της απόβλητα στη Σαρδηνία

Άλλη μια καναδική εταιρεία εξόρυξης χρυσού χρεοκόπησε και έφυγε, χωρίς καν να αρχίσει την
αποκατάσταση του κατεστραμμένου περιβάλλοντος, τα έξοδα της οποίας φορτώθηκε η τοπική κοινωνία. Έφυγε αφήνοντας πίσω της απολυμένους, απλήρωτους και άνεργους τους εργάτες της, να κάθονται μαζί με την υπόλοιπη τοπική κοινωνία πάνω σε καθημερινά περιβαλλοντικά προβλήματα και πάνω σε μία ωρολογιακή οικολογική βόμβα μεγατόνων, έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.

alt 
Στην αρχή οι υποσχέσεις της καναδικής Buffalo Gold Ltd ήταν, ως συνήθως, πολλές και μεγάλες. Πολλές, νέες θέσεις εργασίας, ανάπτυξη με σεβασμό και αποκατάσταση του περιβάλλοντος και όλα προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και της ιταλικής οικονομίας. 
alt 
Έτσι ξεκίνησαν την εξόρυξη χρυσού οι καναδοί το 1997 στην ορεινή περιοχή του μεσογειακού, ιταλικού νησιού της Σαρδηνίας, στο βουνό του Santu Miali, πάνω από το χωριό Furtei.
Η Buffalo Gold Ltd είχε σαν διαχειριστή (θυγατρική) την τοπική εταιρεία με το βαρύγδουπο όνομα Sardinia Gold Mining (κατά το «ελληνικός χρυσός»), που το άκουσμα του προκαλεί ανεξέλεγκτα το ακατανίκητο συναίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας.
Όμως η διαχρονική, παγκόσμια πραγματικότητα της καταστροφής επιβεβαιώθηκε ακόμη μία φορά σε όλο της το φάσμα. 
alt 
Το 1997 είχαν προσληφθεί 110 άτομα αλλά λίγα χρόνια αργότερα έμειναν μόνο 42. Η καναδική εταιρεία σταμάτησε τελικά να λειτουργεί το 2008. Το 2009 δήλωσε πτώχευση και εγκατέλειψε την Σαρδηνία κακήν κακώς.
Η μεγάλη σε κυκλοφορία ιταλική εφημερίδα LaStampa δημοσίευσε στις 4/11/2013 τα εξής: «Ο χρυσός και τα κέρδη έκαναν φτερά και πίσω παρέμειναν τα δύσοσμα και άκρως τοξικά απόβλητα: μια μεγάλη λίμνη κυανίου. Μεγάλοι μαύροι σωλήνες αναχωρούν από εγκαταλειμμένα πηγάδια και απελευθερώνουν κατάντη μια χιονοστιβάδα διαλυμένων βαρέων μετάλλων: υδράργυρο, σίδηρο, μόλυβδο, κάδμιο και θείο.»
Μια άλλη δημοσίευση στην τοπική Nuova του Κάλιαρι της Σαρδηνίας απαριθμεί και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες: «Το αρσενικό είναι παρόν στην λίμνη έως 1.100 μικρογραμμάρια ανά λίτρο, ενώ ο νόμος προβλέπει για το πόσιμο νερό μόνο 10 μικρογραμμάρια. Εντυπωσιακές είναι οι ποσότητες των βαρέων μετάλλων: 1.210 μικρογραμμάρια νικελίου ενώ 10 επιτρέπονται από το νόμο, το σελήνιο 150 μικρογραμμάρια σε σύγκριση με 10 το επιτρεπόμενο, χαλκός με 115 χιλιοστόγραμμα ενώ 1 χιλιοστόγραμμο επιτρέπεται από το νόμο, το κάδμιο 270 μικρογραμμάρια σε σύγκριση με 5 που επιτρέπεται από τις παραμέτρους του πόσιμου ύδατος.» 
alt 
Και κλείνοντας το δημοσίευμά της η εφημερίδα La Stampa γράφει: «Η μόνη καλή ανάμνηση από τον χρυσό του Furtei είναι το κύπελλο που δώρισε στον Πάπα Βενέδικτο τον XVΙ. Για οτιδήποτε άλλο, αυτή είναι η ιστορία μιας αποτυχίας και μια καταστροφή». «Και έτσι το όνειρο της νέας Eldorado γκρεμίστηκε.»


Πηγή
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/12/vs.html Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές .

Συνέντευξη της ερευνήτρια Irina Velicu για την εξόρυξη χρυσού στη Rosia Montana

PHOTO-5Στην περιοχή της Rosia Montana στη Ρουμανία εδώ και 14 χρόνια οι κάτοικοι δίνουν μια σκληρή μάχη ενάντια στις εξορύξεις χρυσού που σχεδιάζει η (επίσης) καναδική εταιρεία Gabriel Resources. Τους τελευταίους τρεις μήνες μάλιστα υπήρξαν οι σημαντικότερες κινητοποιήσεις στη μετα-κομμουνιστική Ρουμανία με χιλιάδες πολίτες στους δρόμους των μεγάλων πόλεων να υποστηρίζουν τον αγώνα των κατοίκων της Rosia Montana. Μετά την ισχυρή πίεση του κινήματος η αρμόδια επιτροπή της ρουμανικής βουλής αρχικά (Νοέμβριος 2013) απέρριψε το νομοσχέδιο για τη δημιουργία του ορυχείου χρυσού. Το θέμα φυσικά δεν έχει κλείσει καθώς η εταιρεία πιέζει για να επανέλθει το ζήτημα στην ολομέλεια της βουλής.

Για το θέμα αλλά και για τα κοινά ερωτήματα με τα αντι-εξορυκτικά κινήματα ανά τον κόσμο (και στη Χαλκιδική) συνομιλήσαμε με την ρουμάνα ακτιβίστρια, ακαδημαϊκό και ερευνήτρια πολιτικής οικολογίας (μέλος του πανευρωπαϊκού δικτύου ENTITLE) στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης Irina Velicu που μελετά το θέμα τα τελευταία έξι χρόνια.

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιώργος Βελεγράκης

Γιώργος Βελεγράκης (Γ.Β.): Από τον προηγούμενο Σεπτέμβρη και μετά παρατηρούμε πολύ σημαντικές κινητοποιήσεις στη Ρουμανία ενάντια στα έργα εξορύξεων στην περιοχή της Rosia Montana. Μπορείς να μας περιγράψεις την κατάσταση; Ποια τα σχέδια και τι απαιτεί ο κόσμος που αντιδρά;

Irina Velicu (I.V.): Σε αυτές τις κινητοποιήσεις συμμετείχαν πάνω από 20000 κόσμου, νούμερα πρωτοφανή για τη μετα-κομμουνιστική Ρουμανία. Ποτέ δεν είχαμε τόσο κόσμο στο δρόμο για οποιοδήποτε θέμα μετά το 1989. Πολλά έχουν γραφτεί για τα σχέδια της καναδικής εταιρείας Gabriel Resources: εξορύξεις 300 τόνων χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων, ανοικτή εξόρυξη (open pit) με χρήση κυανίου για 15 χρόνια, μερικές εκατοντάδες θέσεις εργασίας ή ίσως και χιλιάδες ... Αυτοί οι αριθμοί αλλάζουν συνεχώς και έτσι δεν υπάρχει αξιοπιστία, εκτός από τις φανταχτερές διαφημίσεις χιλιάδων ευρώ της εταιρείας για το τι έχει κάνει, για την αγορά «χώρου και χρόνου» και την πώληση ονείρων για "πρόοδο". Τώρα, η εταιρεία απειλεί την κυβέρνηση με προσφυγή στη δικαιοσύνη. Αν το σχέδιο τους δεν εγκριθεί από τη βουλή απαιτούν αποζημίωση για τις οικονομικές ζημιές τους. Πρόκειται για αστείο: έβγαλαν πολλά χρήματα μόνο από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια για την ποσότητα χρυσού της περιοχής, δωροδόκησαν πολιτικούς και άλλους επαγγελματίες για την προώθηση των έργων και τώρα ζητούν και αποζημίωση. Την ίδια στιγμή που για την περιοχή έχει αποφασιστεί η "μονοκαλλιέργεια των εξορύξεων" ως η μόνο αναπτυξιακή προοπτική για τα επόμενα δέκα χρόνια. Συνεπώς είναι εύλογη η απαίτηση του κόσμου: "Δείξτε μας τα έσοδα και τα οφέλη από τις εξορύξεις για την τοπική κοινωνία. Δείξτε μας κάτι πέρα από τις δωροδοκίες!"

Γ.Β.: Μπορείς να μας περιγράψεις λίγο περισσότερο τις πρακτικές του κράτους για τη στήριξη του εξορυκτικού πλάνου; Πως έκτισε τις κοινωνικές συμμαχίες του και ποιές οι σχέσεις με τους ιδιώτες επενδυτές της καναδικής Gabriel Resources;

I.V.: Πριν απ' όλα να σημειώσουμε ότι στην κορυφή της πολυεθνικής Gabriel Resources βρίσκεται ο Ρουμάνος Trabk Timis o οποίος ήδη από τη δεκαετία του '90 είχε θέσει ως στόχο την εξόρυξη χρυσού στη Rosia Montana. Όταν στο τέλος της δεκαετίας του '90 λοιπόν, η εταιρεία ανακοίνωσε το σχέδιο της για εξορύξεις στην περιοχή, πολύς κόσμος είδε θετικά την επένδυση κυρίως λόγω των υποσχόμενων θέσεων εργασίας. Παράλληλα την ίδια περίοδο, η περιοχή κηρύχθηκε επισήμως βιομηχανική αποκλείοντας οποιαδήποτε άλλη αναπτυξιακή προοπτική και παραγωγική δραστηριότητα. Οι κάτοικοι όταν ακόμα προσπάθησαν να φτιάξουν επιχειρήσεις στην περιοχή (π.χ. αγροτικές, τουριστικές) η εταιρεία τους μπλόκαρε ενισχύοντας τη φτωχοποίηση του πληθυσμού. Αυτά ήταν τα πρώτα βήματα και τότε η κυβέρνηση (και μέσω της σιωπής της) αρνήθηκε να αντιμετωπίσει το θέμα.

Οι κάτοικοι είναι σήμερα όμως, ακόμα πιο θυμωμένοι. Οι διαμαρτυρίες του 2012, μπορεί να έφεραν στην εξουσία το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το ίδιο όμως δεν τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις του και επανα-προώθησε το έργο. Η αλλαγή που η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση υποσχέθηκε, δεν ήρθε ποτέ. Ο πρωθυπουργός Ponta ζήτησε από το κοινοβούλιο να ψηφίσει υπέρ του ειδικού νόμου για τις εξορύξεις λόγω "εθνικού συμφέροντος". Και εδώ είναι που έχουμε "κολλήσει" με αυτή τη ψευδεπίγραφη αντιπροσωπευτική δημοκρατία: Το κοινοβούλιο θα ψηφίσει ενάντια στη θέληση της πλειονότητας των πολιτών!

Γ.Β.: Βέβαια το κίνημα έχει χτίσει τις δικές του κοινωνικές συμμαχίες. Πώς καταφέρατε να οικοδομήσετε έναν πανεθνικό αγώνα υποστήριξης στη Rosia Montana που κατέληξε στις κινητοποιήσεις σε όλη τη Ρουμανία τον προηγούμενο Σεπτέμβρη;

Ι.V.: Το 2002 μόλις 300 οικογένειες στη Rosia Montana δημιούργησαν την πρωτοβουλία Alburnus Maior. Ο αγώνας στηρίχθηκε στην αρχή στη "στόμα με στόμα" ενημέρωση και σε καμπάνιες στο διαδίκτυο. Σταδιακά και με πολλή δουλειά η πρωτοβουλία υποστηρίχθηκε από ένα μεγάλο δίκτυο ακτιβιστών και φορέων σε όλο τον κόσμο: από την Greenpeace και το Mining Watch μέχρι το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και τη Παγκόσμια Τράπεζα.

PHOTO-4Οι τωρινές κινητοποιήσεις σε όλη τη Ρουμανία είναι αποτέλεσμα ενός συνεχούς αγώνα των κατοίκων της Rosia Montana τα τελευταία 14 χρόνια. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι χωρίς την επίμονη δουλειά αυτών των ανθρώπων, οι κινητοποιήσεις σήμερα δεν θα ήταν δυνατές. Οι κάτοικοι της Rosia Montana είχαν το θάρρος να βγουν μπροστά και να δείξουν ότι το έργο αυτό αντικατοπτρίζει μια ολόκληρη σειρά διεφθαρμένων πρακτικών που συμβαίνουν όχι μόνο στη Ρουμανία, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, ως μέρος των πρακτικών της καπιταλιστικής οικονομίας. Είναι πολύ σημαντικό να υπογραμμίζουμε αυτό το δομικό συστατικό του προβλήματος, διότι σήμερα στη Ρουμανία κάποιοι επιμένουν να υποστηρίζουν ότι η διαμαρτυρία δεν είναι για την οικολογία, την τοπική ανάπτυξη ή τις διαρθρωτικές ανισότητες, αλλά απλώς ενάντια σε μια διεφθαρμένη κυβέρνηση. Δεν μπορούμε όμως να κατανοήσουμε τις κινητοποιήσεις αν δεν δούμε τη μεγάλη εικόνα. Το πρόβλημα στη Rosia Montana δεν αφορά μόνο το ζήτημα της διαφθοράς που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τη διενέργεια εκλογών και την αλλαγή της κυβέρνησης. Το ζήτημα είναι βαθύτερο.

Φυσικά, τα μεγάλα ΜΜΕ εξακολουθούν να αναφέρουν ότι αυτές οι διαμαρτυρίες αφορούν μερικούς εκατοντάδες χίπηδες και οικοτρομοκράτες. Σε συμφωνία με την εταιρεία παρουσιάζουν τους ακτιβιστές ως μεμονωμένες φωνές σε μια προσπάθεια να "απονομιμοποιήσουν" το ισχυρά αντισυστημικό τους μήνυμα. Όμως το μήνυμα της Alburnus Maior είναι σαφές: "το κίνημα όχι μόνο δεν θέλει να διαπραγματευτεί με διεφθαρμένους πολιτικούς αλλά δεν διαπραγματεύεται τη ζωή των κατοίκων. Οι εξορύξεις δεν πρέπει να γίνουν!".

Γ.Β.: Ποια είναι η απάντηση σας στις υποσχέσεις της εταιρείας για θέσεις εργασίας;

Ι.V.: Οι κάτοικοι της περιοχής σταδιακά κατάλαβαν ότι ο υποσχόμενος αριθμός θέσεων εργασίας ήταν απλά ψεύτικος. Οι πραγματικές θέσεις εργασίας είναι πολύ λίγες και σε μόνιμο καθεστώς τρομοκρατίας. Την ίδια στιγμή, βέβαια, η πλειοψηφία των κατοίκων έχει ήδη εγκαταλείψει την περιοχή πουλώντας τη γη τους. Από τις 800 οικογένειες της Rosia Montana, σήμερα μένουν στη περιοχή μόλις 100. Όπως όμως εύστοχα αναφέρει ο Eugen David από την Alburnus Maior "η Rosia Montana σταδιακά κατοικείται από νέους ανθρώπους που αγαπούν την περιοχή και θέλουν να την προστατεύσουν. Χιλιάδες κόσμου από όλη τη Ρουμανία επισκέπτονται ή και μένουν πλέον στην περιοχή και προσπαθούν να αναδείξουν όλο τον πολιτισμικό και φυσικό της πλούτο". Είναι συμβολικά εκπληκτικό, διότι το 2007, όταν για πρώτη φορά επισκέφθηκα την περιοχή, το αίσθημα των κατοίκων της κοινότητας ήταν ότι παρέμεναν μόνοι, χωρίς συμμαχίες και με έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Αλλά τώρα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι αυτή η εταιρεία δεν είναι ένας πανίσχυρος αντίπαλος, αλλά μια παρωδία που χρησιμοποιεί τα χρήματα της μόνο για εξαγορά των πολιτικών και καμία πραγματική επένδυση στον τόπο. Οι διαδηλωτές σήμερα στους δρόμους φωνάζουν «Η εταιρεία δεν θα πρέπει να υποκαταστήσει τη νομοθεσία!" ή "Δεν θέλουμε να είμαστε σκλάβοι!", συνθήματα που δείχνουν την αντίληψη που έχει ο κόσμος για τα έργα, για τις υποσχόμενες θέσεις εργασίας αλλά και για το διεφθαρμένο σύστημα ευρύτερα. Υπάρχει σαφής στροφή προς ριζοσπαστικές ιδέες, νέες πρακτικές και εναλλακτικά μοντέλα που θέτουν τον κόσμο σε κίνηση και τον απεγκλωβίζουν από τα δεσμά μιας διεφθαρμένης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Γ.Β.: Και όσον αφορά το ζήτημα της τοπικής ανάπτυξης;

Ι.V.: Η Rosia Montana όπως και πολλά άλλα μέρη στη Ρουμανία έχει σημαντικές τουριστικές δυνατότητες. Το ζητούμενο όμως δεν είναι η ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας στον αντίποδα των εξορύξεων. Πρόκειται για ένα πιο βαθύ ζήτημα που καταλήγει στο σημαντικό ερώτημα για τη κυβέρνηση: τί είδους οικονομία και ανάπτυξη θέλει για τη χώρα; Τις τελευταίες ημέρες ο πρωθυπουργός Ponta βγαίνει στα ΜΜΕ και υποστηρίζει ότι η Ρουμανία θέλει τις εξορυκτικές βιομηχανίες για την ανάπτυξη της. Αλλά ξέχασε ότι οι Ρουμάνοι δεν θέλουν απαραίτητα αυτή τη μορφή ανάπτυξης. Και πολύ περισσότερο ο πρωθυπουργός φαίνεται να αγνοεί ποια είναι τα πραγματικά οφέλη στην τοπική αλλά και εθνική οικονομία από αυτές τις επενδύσεις.

Ας κοιτάξουμε τη Λατινική Αμερική των προηγούμενων δεκαετιών. Η μεγάλη πλειονότητα του κόσμου καταστρέφεται από αυτές τις «αναπτυξιακές» πολιτικές την ώρα που οι ελίτ κερδίζουν όλο και περισσότερο χρήμα και εξουσία. Υπάρχει μια όλο και μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των ελίτ και του τοπικού πληθυσμού και στη Rosia Montana. Ένα περιστατικό είναι χαρακτηριστικό: Κάποιοι πολιτικοί επισκέφτηκαν την περιοχή της Rosia Montana για να μάθουν γιατί αντιδρούν οι κάτοικοι. Όταν συνάντησαν τη πρωτοβουλία, τους προσέβαλαν λέγοντας τους ότι δεν ήταν κατάλληλα ενδεδυμένοι για αυτή τη συνάντηση! Ξεκάθαρη αλαζονεία και μια αδυναμία να καταλάβουν τη ζωή αυτών των κατοίκων που παλεύουν καθημερινά σε δύσκολες συνθήκες, από την αγροτική εργασία μέχρι το κίνημα και τις κινητοποιήσεις.

Γ.Β.: Τέλος, γνωρίζεις φαντάζομαι ότι οι κάτοικοι της Χαλκιδικής στην Ελλάδα δίνουν έναν παρόμοιο αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην περιοχή τους. Πιστεύεις ότι υπάρχει ανάγκη για αλληλεγγύη και υποστήριξη μεταξύ των αντι-εξορυκτικών κινημάτων σε όλο τον κόσμο; Πώς μπορούν να επιτευχθούν;

I.V.: Απολύτως. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει ήδη σε κάποιο βαθμό, αλλά δεν αρκεί να μείνει μεταξύ ακτιβιστών. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε παγκόσμια είναι να κοινοποιήσουμε τα αιτήματα μας και να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του κόσμου. Θαυμάζω την προσπάθεια των ακτιβιστών στη Rosia Montana επειδή πάντα προσπαθούν να μεταφράσει στην αγγλική γλώσσα όλα τα δελτία τύπου τους, τα άρθρα τους κλπ. προκειμένου να ενημερώσουν όλο τον κόσμο για το κίνημα τους. Όπου αυτό δεν γίνεται, π.χ. στη Βουλγαρία, ο αγώνας στερείται παγκόσμιας απήχησης. Νομίζω ότι μια ισχυρή εκστρατεία παγκόσμιας πληροφόρησης πρέπει να είναι το βασικό μας καθήκον και να περιλαμβάνει πολλές και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες: ακτιβιστές/ερευνητές/καλλιτέχνες/διανοούμενες/ πολιτικούς κλπ. Πρέπει εκατοντάδες κόσμου να παράγουν και να διαδίδουν την πληροφόρηση για το τι συμβαίνει.

Θυμάμαι μια πολύ σημαντική διαμαρτυρία που έγινε όταν κάτοικοι της Rosia Montana επισκέφτηκαν τα κεντρικά γραφεία της Alianz στη Γερμάνια, διαδήλωσαν ντυμένοι ως "μελλοντικοί νεκροί", απαίτησαν από την εταιρεία να μην υποστηρίξει τα έργα της Gabriel Resources και το πέτυχαν! Η διεθνής αλληλεγγύη και κοινή δράση είναι αναγκαία καθώς η απειλή και η πρακτική των αντιπάλων είναι πραγματικά διεθνής.

Νίκη του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Γαλικία της Ισπανίας!

PHOTO-17Στα μέσα Οκτωβρίου η περιφερειακή κυβέρνηση της Γαλικίας στην Ισπανία ανακοίνωσε ότι ακυρώνει την άδεια για δημιουργία μεταλλείου χρυσού στο Corcoesto. Αυτή η απόφαση είναι αποτέλεσμα μιας σημαντική κινητοποίησης των κατοίκων της περιοχής τον τελευταίο τουλάχιστον χρόνο που δυνάμωνε συνεχώς και κινητοποίησε το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.

Τα μεταλλεία Corcoesto θα κάλυπταν μια περιοχή 774 στρεμμάτων στα βορειοδυτικά της Ισπανίας, περίπου 35 χλμ από την πόλη της Λα Κορούνια στην αυτόνομη κοινότητα της Γαλικίας. Το έργο περιλάμβανε επιφανειακή εξόρυξη (open pit) με στόχο τη λειτουργία για 13 χρόνια και την εξόρυξη συνολικά 1 095 000 ουγκιών χρύσου και τη δημιουργία 271 άμεσων θέσεων εργασίας.

Η εταιρεία πίσω από το είναι η καναδική (όπως πάντα) Edgewater Exploration η οποία κατέχει εκτός των άλλων το σημαντικό ορυχείο Tapia στην Αστούρια της Ισπανία και το μεγάλο ορυχείο Enchi στη Γκάνα. Η εταιρεία ήδη από το 2010 είχε θέσει ως στόχο την περιοχή της Γαλικίας ερχόμενη σε απευθείας συμφωνίες με την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας και την περιφερειακή της Γαλικίας. Η τελευταία μόλις πριν ένα χρόνο θεώρησε την επένδυση στρατηγικής σημασίας και συμφώνησε με τα επιχειρήματα της εταιρείας για ανάπτυξη και θέσεις εργασίας (όπως πάντα).

Από τη πλευρά του το κίνημα καθ' όλο το 2013 κινητοποίησε το μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου, διάφορων επιστημόνων και πολλών περιβαλλοντικών οργανώσεων ενάντια στα έργα. Συγκεντρώθηκαν 230 000 υπογραφές κατοίκων, 200 υπογραφές επιστημονικών φορέων ενώ παράλληλα στην περιοχή πραγματοποιήθηκαν πολύμορφες δράσεις από διαμαρτυρίες μέχρι πολιτιστικά και μουσικά φεστιβάλ.

Τελικά η περιφερειακή κυβέρνηση της Γαλικίας αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί τον προηγούμενο Οκτώβρη και να ακυρώσει προσωρινά την αδειοδότηση του έργου. Η εταιρεία σίγουρα ετοιμάζει δεύτερο γύρο (δικαστικών) μαχών αλλά απέναντι της έχει πλέον ένα οργανωμένο κοινωνικό κίνημα.

Γ.Β.

Πηγή : Περιοδικό ΟΙΚΟΤΡΙΒΕΣ


«Δωράκι» 500.000 ευρώ η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. στον Δήμο Αριστοτέλη

Φωτό«Δωράκι» 500.000 ευρώ έκανε πριν από λίγες ημέρες η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. στον Δήμο Αριστοτέλη και βέβαια ο δήμαρχος Χρήστος Πάχτας, που είναι ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής των συμφερόντων της εταιρείας, έσπευσε να αποδεχτεί τη «δωρεά»... Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ωστόσο, δεν έπεσαν από τα «σύννεφα» για το «δωράκι» της εταιρείας στον Δήμο Αριστοτέλη, ούτε και για το ότι ο κ. Πάχτας και η παρέα του δεν έχουν κανένα ηθικό πρόβλημα ως προς αυτό. «Είναι γνωστή η διαπλοκή δημάρχου - εταιρείας, χρόνια τώρα» σχολιάζουν κάτοικοι της περιοχής που αντιδρούν στην εξόρυξη χρυσού και θυμίζουν ότι δεν είναι μόνο ο δήμος που δέχεται τέτοια «δωράκια» στην περιοχή τους...

Η συγκεκριμένη «δωρεά» έγινε γνωστή από την ανάρτηση του σχετικού πρακτικού απόφασης της οικονομικής επιτροπής του Δήμου Αριστοτέλη στη «Διαύγεια». Από αυτό φαίνεται ότι η οικονομική επιτροπή συνεδρίασε στις 4 Νοεμβρίου του 2013 με παρόντες τον δήμαρχο Χρήστο Πάχτα και τα μέλη Κατσαβαβάκη Κωνσταντίνο, Γκούτσιο Αστέριο, Πάνου Λάζαρο και Παπαοικονόμου Ασημίνα. Απουσίαζαν οι Χαριστάς Ιωάννης και Αντωνίου Αλέξιος, ενώ στη συνεδρίαση παραβρέθηκε και ο δημοτικός υπάλληλος Αστέριος Ρήγας για την τήρηση των πρακτικών. Ο Χρ. Πάχτας έφερε προ ημερησίας διάταξης το θέμα ως «έκτακτο» και ομόφωνα η επιτροπή αποφάσισε: «Την αποδοχή χρηματικής δωρεάς ποσού 500.000,00 ευρώ από την Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. για την κάλυψη γενικά των αναγκών του Δήμου Αριστοτέλη». Το ποσό μάλιστα, όπως αναφέρεται, ήδη είχε εισπραχθεί «με το με αριθμ. Δ/292/31.10.2013 Γραμμάτιο Είσπραξης του Δήμου Αριστοτέλη».

Ο δημοτικός σύμβουλος Κώστας Ευθυμίου μιλώντας στην «Αυγή» για το θέμα χαρακτήρισε «ανήθικη» τη συναλλαγή αυτή της εταιρείας και του δημάρχου Χρ. Πάχτα, τονίζοντας ότι «στοχεύει στην εξαγορά συνειδήσεων». «Πουθενά δεν προβλέπεται η καταβολή κάποιου ανταποδοτικού τέλους από την πλευρά της Ελληνικός Χρυσός στον δήμο» σημειώνει ο Κ. Ευθυμίου, ενώ σχολιάζει πως «αν ρίξει κάποιος μια ματιά στα οικονομικά αποτελέσματα της Ελληνικός Χρυσός, θα αντιληφθεί ότι πρόκειται για 'ψίχουλα'». «Τελικά αποδεικνύεται ότι ο κ. Πάχτας κοστολογεί πολύ φθηνά την καταστροφή του όρους Κάκκαβος και του ρέματος Καρατζά, στην οποία έχει προχωρήσει η Ελληνικός Χρυσός και με τις δικές του ευλογίες...» καταλήγει ο δημοτικός σύμβουλος Αριστοτέλη.

Να θυμίσουμε ότι η Ελληνικός Χρυσός, στο περιοδικό «Μεταλλευτικά Νέα» που κυκλοφόρησε πρόσφατα, προσπαθεί να αναδείξει το μεγάλο κοινωνικό έργο της στην περιοχή. Πέρα από τη διαφήμιση των εκατοντάδων θέσεων εργασίας που έχει δημιουργήσει, προβάλλει το πρόγραμμα «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» που επί της ουσίας είναι το πρόγραμμα εξαγοράς συνειδήσεων και προς αυτήν την κατεύθυνση ξόδεψε από το 2006 μέχρι σήμερα τουλάχιστον 13 εκατ. ευρώ. Από αυτά, όπως φαίνεται, ένα σημαντικό ποσό πήγε στα ταμεία του Δήμου Αριστοτέλη.

«Από το 2012 το ποσό που αποδίδεται στις τοπικές κοινότητες του δήμου για την κάλυψη έργων και αναγκών κοινής ωφέλειας αυξήθηκε από 1 εκατ. ευρώ σε 3 εκατ. ευρώ ετησίως» αναφέρεται χαρακτηριστικά, ενώ υπόσχεται ότι «το 2016, όταν θα ξεκινήσει η παραγωγή στην Ολυμπιάδα και τις Σκουριές, το ποσό αυτό μπορεί να φθάσει μέχρι τα 8 εκατ. ευρώ! Επίσης η εταιρεία αναφέρει ότι χρηματοδότησε με 277.000 ευρώ τον δήμο για μελέτες και πως έδωσε 5 εκατ. ευρώ για έργα υποδομής. Όμως δεν επιβραβεύει μόνο τον Δήμο Αριστοτέλη για τη στάση του στα περιβαλλοντοκτόνα σχέδιά της στις Σκουριές. Όπως διαφημίζει στο εν λόγω περιοδικό καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες σχολείων και του Κέντρου Υγείας Παλαιοχωρίου, ενώ «βασικό μέρος της ανταποδοτικότητας καταλήγει σε δημόσιες υπηρεσίες και στα Σώματα Ασφαλείας, με οικονομική και υλικοτεχνική υποστήριξη σε κάθε επίπεδο (καύσιμα, ελαστικά, συντήρηση οχημάτων κ.λπ."). Έτσι μπορεί να εξηγηθεί το γιατί η Ελληνική Αστυνομία παίζει ρόλο «ιδιωτικής σεκιούριτι» στην Ελληνικός Χρυσός εδώ και τουλάχιστον 8 μήνες...

Καραβάνι ενημέρωσης κατά της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική

Οι κάτοικοι της Β.Α. Χαλκιδικής, που αντιδρούν στα καταστροφικά «επενδυτικά» σχέδια της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε., που δεν εξαγοράζονται και αντιστέκονται για να σώσουν το δάσος, τα νερά και το μέλλον των παιδιών τους, διοργανώνουν ένα «Καραβάνι Αλληλεγγύης και Ενημέρωσης» για τα προβλήματα που θα δημιουργήσει η εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική. Το καραβάνι θα ξεκινά από την περιοχή Σταγείρων - Ακάνθου, στις 23 Νοεμβρίου, και θα επισκεφθεί διάφορες πόλεις της χώρας, όπου θα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις. Πρώτος σταθμός θα είναι η Κατερίνη και θα ακολουθήσουν η Λάρισα, ο Βόλος, η Λαμία, ενώ στις 25 Νοεμβρίου θα βρεθεί στην Αθήνα, όπου θα σταθμεύσει στις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ, στην Αγία Παρασκευή, και στη συνέχεια στο Σύνταγμα. Την εκστρατεία ενημέρωσης διοργανώνει το Συντονιστικό Φορέων και Συλλόγων Σταγείρων - Ακάνθου Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.

Πηγή : ΑΥΓΗ  Ρεπορτάζ: Μαρούλ ΠΛΗΚΑ


Διαρροή τοξικών υλικών της Ελληνικός Χρυσός στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης

altΣε διακομιστή επικίνδυνων τοξικών της Ελληνικός Χρυσός έχει μετατραπεί το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενώ καμία αρμόδια υπηρεσία της Περιφέρειας δεν φαίνεται να κάνει σχετικό έλεγχο όσον αφορά τα επικίνδυνα υλικά που μεταφέρονται μέσα από την Θεσσαλονίκη και φορτοεκφορτώνονται εκεί. Το Σάββατο 5 Οκτωβρίου ο καπετάνιος του πλοίου paris.gr της ΜSC που μεταφέρει συμπυκνώματα μετάλλων της Ελληνικός Χρυσός  αρνήθηκε να φορτώσει containers με φορτίο της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός καθ`ότι διαπιστώθηκε σε κάποια από αυτά διαρροή τοξικών. Συγκεκριμένα ενώ είχαν φορτωθεί τα 28 από τα 128 container με τους αρσενοπυρίτες διαπιστώθηκε η διαρροή υγρών τοξικών, το φορτίο ξεφορτώθηκε στο λιμάνι και από εκεί μεταφέρθηκε με φορτηγά σε χώρο όπου η εταιρεία τα αποθηκεύει προσωρινά.


Να υπενθυμίσουμε ότι συμπυκνώματα αρσενοπυρίτη της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός όπως αποδείχτηκε και στο ατύχημα στην Ρεντίνα πριν ένα μήνα, περιέχουν τοξικά υλικά λόγω μεγάλης περιεκτικότητας σε αρσενικό άκρως επικίνδυνα για την υγεία και το περιβάλλον. Τα συγκεκριμένα συμπυκνώματα μετάλλων αποθηκεύονται στις λίμνες τελμάτων στο Στρατώνι και την Ολυμπιάδα και στη συνέχεια μεταφέρονταν μέχρι και πριν ένα μήνα στην ΒΙΠΕ Θεσσαλονίκης στην Σίνδο στην αποθήκη της Balkan Logistics. Το πλοίο της MSC τα μεταφέρει μέχρι το λιμάνι του Πειραιά και από εκεί με μεγαλύτερα πλοία μεταφέρονται στην Κίνα ως πρώτη ύλη για την παραγωγή διοξειδίου του θείου και θειικού οξέως. Σύμφωνα με πληροφορίες μετά το ατύχημα στη Ρεντίνα και την διαπίστωση ότι τα φορτηγά της εταιρείας «Μαγουνάκης» δεν είχαν την κατάλληλα αδειοδότηση ADR για την μεταφορά τοξικών υλικών και επικίνδυνων φορτίων, ανέλαβε την μεταφορά τους ακόμη μία εταιρεία η ΧΑΡΟΥΠΑΚΗΣ ΟΕ  η οποία αποθηκεύει τα container με τα συμπυκνώματα πιθανότατα σε δικό της χώρο αφού δεν υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος αδειοδοτημένος χώρος μέσα στο λιμάνι. Οι εργαζόμενοι της εταιρείας Χαρουπάκης ισχυρίζονται ότι δεν αποθηκεύονται τα φορτία της Ελληνικός Χρυσός σε δικό τους χώρο αλλά μεταφέρονται κατευθείαν από την Χαλκιδική στο λιμάνι. Μετά όμως από επίσκεψή μας στον διευθυντή του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων (Σ.ΕΜΠΟ) πληροφορηθήκαμε ότι τα φορτία είναι αδύνατον να μεταφέρονται κατευθείαν από την Χαλκιδική στο λιμάνι λόγω του μεγάλου όγκου τους και των μεγάλων ταχυτήτων που απαιτεί η φορτοεκφόρτωση στα πλοία. Συνηθίζεται, όπως είπε, να αποθηκεύονται προσωρινά σε κάποιον χώρο εκτός λιμανιού και από εκεί να φορτώνονται στο πλοίο.


Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Έχουν γίνει οι κατάλληλοι έλεγχοι ασφαλούς μεταφοράς τοξικών και επικίνδυνων υλικών από την Χαλκιδική στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης; Εφόσον αποθηκεύονται τα υλικά προσωρινά σε ειδικό χώρο υπάρχει η κατάλληλη αδειοδότηση για αυτό δεδομένου ότι η  μεταφορά και η αποθήκευση συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη, ενός ιδιαιτέρως τοξικού υλικού, υπόκειται στις διατάξεις της Οδηγίας SEVESO ΙΙ, που αφορά επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα και ατυχήματα που μπορούν να προκαλέσουν επιμόλυνση πληθυσμού και εκτάσεων γης; Τηρούνται οι όροι ασφαλείας συσκευασίας του φορτίου αυτού σε container και ποιος ο κίνδυνος που θα προκαλούταν για το πλοίο και το πλήρωμα αν η διαρροή αυτή δεν γινόταν εγκαίρως αντιληπτή από τον πλοίαρχο;


Να υπενθυμίσουμε ότι το γενικότερο ζήτημα μη ελέγχου της μεταφοράς τοξικού φορτίου της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός είδε το φως της δημοσιότητας στις 12 Σεπτεμβρίου με το ατύχημα στην Ρεντίνα. Το φορτηγό που μετέφερε τα συμπυκνώματα της εταιρείας σταμάτησε την μέρα εκείνη σε ένα τοπικό βουλκανιζατέρ για να επιδιορθώσει βλάβη που είχε αντιληφθεί ο οδηγός, η πόρτα του φορτηγού ήταν χαλασμένη και το ρευστό, σε ένα βαθμό υλικό, ξεχύθηκε στο έδαφος.Τότε διαπιστώθηκε ότι η Ελληνικός Χρυσός, δεν τήρησε κανέναν όρο όσον αφορά την μεταφορά του φορτίου αλλά ούτε και τους όρους για την αποκατάσταση της βλάβης. Οι αρμόδιες υπηρεσίες  συνέλεξαν τότε δέιγματα από το υλικό τα οποία εστάλησαν σε διαπιστευμένα εργαστήρια που θα αποφανθούν σχετικά με το μέγεθος της τοξικότητας του υλικού και τις συνεπαγόμενες επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων. Μετά το ατύχημα αυτό ο δήμος Βόλβης μετά από έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που πραγματοποίησε αποφάσισε να προχωρήσει σε ασφαλιστικά μέτρα για την απαγόρευση της κυκλοφορίας των φορτηγών της εταιρείας  μέσα από την κατοικημένη και ταυτόχρονα ιδιαίτερα τουριστική περιοχή του Σταυρού.


Επίσης πριν λίγες μέρες νέα καταγγελία ήρθε στην δημοσιότητα η οποία επιρρίπτει ευθύνες στο  ΥΠΕΚΑ και την Περιφέρεια  σχετικά με την μέχρι τώρα λειτουργία μονάδας αποθήκευσης επικίνδυνων τοξικών στην ΒΙΠΕ Σίνδου όπου μεταφέρονται τα συμπυκνώματα της Ελληνικός Χρυσός.  Ενώ υπήρχε η τροποποίηση του ΓΠΣ της Δημοτικής Ενότητας Εχεδώρου του Δήμου Δέλτα που απαγόρευε την εγκατάσταση νέας μονάδας "SEVESO" στην περιοχή, το ΥΠΕΚΑ υπέγραψε την περιβαλλοντική αδειοδότηση της εταιρίας BALKAN LOGISTICS που αποθηκεύει τα τοξικά αυτά συμπυκνώματα. Η παράνομη αδειοδότηση του ΥΠΕΚΑ αλλά και η παράνομη γνωμοδότηση από την Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης έγκειται στο γεγονός ότι η τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της περιοχής του 2011 απαγορεύει ρητά νέα εγκατάσταση SEVEZO.Μετά από σχετική  καταγγελία της περιφερειακής παράταξης "Ριζοσπαστική Αριστερή Ενότητα" το ζήτημα αυτό θα συζητηθεί στην Μητροπολιτική επιτροπή της Περιφέρειας αύριο το μεσημέρι.


Αναρωτιέται λοιπόν κανείς, δεν είναι αρκετά τα «ατυχήματα» που έχουν συμβεί για να αναλάβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της Περιφέρειας Θεσσαλονίκης τον έλεγχο της εταιρείας αυτής; Τι πρέπει ακόμη να συμβεί για να συνειδητοποιήσουν οι αρχές τον ανεξέλεγκτο τρόπο με το οποίο δρα η εταιρεία σε όλα τα επίπεδα;

Πηγή : http://www.alterthess.gr

Άδεια Creative Commons